Η Μεσογειακή δίαιτα άρχισε να απασχολεί την διεθνή κοινή γνώμη την δεκαετία του 1960, όταν γιατροί και αξιωματούχοι της δημόσιας υγείας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ άρχισαν να μελετούν τους πιθανούς παράγοντες που συνέβαλαν στην μακροζωία και την καλύτερη υγεία των λαών της Μεσογείου σε σχέση με τους πληθυσμούς των πλουσιότερων χωρών του Βορρά. Το ενδιαφέρον αυτό προήλθε από την εμπειρική παρατήρηση ότι οι κάτοικοι της Κρήτης παρουσίαζαν χαμηλά ποσοστό χρόνιων ασθενειών και καρκίνου, και ήταν οι μακροβιότεροι άνθρωποι του πλανήτη. Τα συμπεράσματα των μελετών εκείνων οδηγούσαν στο συμπέρασμα, ότι η διαφορά ήταν οι διατροφικές συνήθειες. Τον Ιανουάριο του 1993, μια επιτροπή πανεπιστημιακών και ερευνητών, στην Μασαχουσέτη των ΗΠΑ, εξέτασε τα δεδομένα μιας σειράς επιδημιολογικών μελετών που περιέγραφαν τις διατροφικές παραδόσεις των λαών της Μεσογειακής λεκάνης και σχεδίασε τη Μεσογειακή Διατροφική Πυραμίδα. H παραδοσιακή διατροφή της Μεσογείου, βασίζεται κυρίως σε ένα πολυποίκιλο μενού από φυτικές πηγές, όπως τα φρούτα, τα λαχανικά, τα σιτηρά, τα φασόλια, τα φιστίκια και τους σπόρους. Στην Βόρεια Αφρική, τον βασικό πυρήνα της διατροφής αποτελούν το κους-κους, τα λαχανικά και τα όσπρια. Στην Νότια Ευρώπη ήταν το ρύζι, το πλιγούρι, τα ζυμαρικά, οι πατάτες με λαχανικά και τα όσπρια. ...Διαβάστε περισσότερα